beschrijvingen

Het Kasteel van Vianden is één van de meest indrukwekkende overblijfselen van middeleeuwse profane (niet religieuze) architectuur. Het bouwwerk domineert de vallei van de rivier de Our en was bedoeld om indruk te maken. De oude Graven van Vianden wilden met deze gebouwen hun macht laten zien.

 

Van de 3e eeuw voor Christus tot de 5e eeuw na Christus was er eerst een Treveriaanse, later een Romeinse bezetting op de heuveltop. Misschien met een tempel of een fort (of een kapel). Vanwege het feit dat er later talrijke aanpassingen hebben plaatsgevonden, kan hier weinig met zekerheid over gezegd worden. De verlaten Romeinse nederzetting werd 700 na Christus opnieuw bewoond. Vanaf de 11e eeuw werd het de belangrijkste vesting van een adellijke familie die later bekend werd als de Graven van Vianden.

 

De huidige hoofdlijnen van het kasteel zijn in deze vorm ontstaan in de 12e eeuw. Tegen het einde van de 15e eeuw werden de hoge zadeldaken toegevoegd. Vanaf het begin van de 17e eeuw werd er architectonisch niet veel meer veranderd. Van 1795 tot 1814 raakte de plaats geleidelijk aan in onbruik. Vanaf 1820 werd het gebouw vernield en raakte het in verval. De eerste restauraties begonnen in de tweede helft van de 19e eeuw. In die tijd werd ook de Kapel gerestaureerd. Daarop volgend vonden er meer diepgaande reconstructies plaats zoals onder andere die van de Grote Zaal en de Galerij. Dit vond voornamelijk plaats in het eerste kwart van de 20e eeuw.

 

Van 1966 tot 1969 werden de entreehal en de Wapenkamer van nieuwe gewelven voorzien. Vanaf 1978 werd het kasteel bijna volledig gereconstrueerd. Deze reconstructies omvatten onder andere de daken, de gewelven van de grote hal en de werkkamer van de ridder. Alsook het houtwerk en de gebouwen op de binnenplaats.