( De benaming "Banketzaal" dateert uit de romantische 19e eeuw, de oorspronkelijke benaming voor deze ruimte was "Werkkamer van de Prins".)

​

Deze kamer besloeg de hele 3e verdieping van een gebouw dat ontstaan is tussen 1442 en 1472.

 

De schoorsteen toont de familiewapens van Jan IV van Nassau-Vianden (links) en van zijn vrouw Maria van Looz-Heinsberg (rechts).

Gezien de datum van oorsprong kan dit huis het Nassau Haus worden genoemd. Echter in 17e-eeuwse documenten komt deze kamer voor als de "werkkamer van de prins", "nieuwe kamer" of "grote kamer".

Oorspronkelijk diende deze ruimte als woonkamer of salon voor de grafelijke familie. Door de komst van een ijzeren kachel in het jaar 1564 werd de ruimte opgewaardeerd tot een werkkamer (Stube / Estuve) Op onbekende datum werd het voorste gedeelte van de kamer afgescheiden door een vakwerkconstructie om een "voorkamer" te vormen (ongeveer ter hoogte van de afsperring).

Terwijl het Kasteel van Vianden tijdens de Hoge Middeleeuwen (11de - 13de eeuw) het middelpunt en de hoofdwoning van de Graven van Vianden was, oriënteerde de familie zich vanaf de 13de eeuw meer en meer naar het westen. Met de integratie van de familie Van Nassau verplaatste het middelpunt van hun leven zich naar Brabant (Breda) en Brussel. Het Kasteel van Vianden bleef voor hun weliswaar een zeer belangrijke plaats, maar ze brachten hier minder tijd door.

 

Ondertussen veranderde het leven van de hoge adel. De verblijfsruimtes, zoals woonvertrekken en tuinen, werden weelderiger en luxer. Er werd meer tijd privé doorgebracht, afgeschermd van het openbare leven. Het Kasteel van Vianden met haar pleziertuinen, jachtvelden, zweetbaden en comfortabele woonvertrekken, werd zo een ideaal toevluchtsoord om het drukke Brabant te ontvluchten.