top of page
Binnenplaats

Het lijkt erop dat de locatie van de burcht al sinds de romeinse tijd wordt bewoond. Mogelijk bevonden er zich vanaf het begin af aan stallen, werkplaatsen en andere functionele gebouwen.

De opeenvolgende kasteelpoorten dateren uit verschillende periodes.

Eerste poort

Van de eerste poort is niet veel meer te zien. Deze poort bevond zich nog voor het huidige kasteel. Er zijn slechts nog sporen in de rotsbedding te zien waar hij ooit heeft gestaan en had een "staande brug". Zoals je die bij de 3e poort, achter de kassa, kunt zien. Verder is er niet veel bekend over deze poort.

Tweede poort
gate2.jpg

Deze poort dateert uit de 12e eeuw.


De schietgaten en kanonnenpoorten werden in de 15e eeuw toegevoegd. De kleine ronde poort die aan de linkerkant te zien is, diende als in- en uitgang. Deze poort stamt uit de 17e eeuw.

Derde poort

Dit is de laatste poort van het Kasteel van Vianden. Deze werd gebouwd aan het einde van de 17e eeuw. De schietgaten dienden voor de musketten. De boog is de enige van alle poorten die niet in gehouwen steen is uitgevoerd, dit toont de haast waarmee de bouw in oorlogstijd werd gedaan.

Vierde poort

De hoofdpoort stamt uit de 12e eeuw en lijkt qua stijl op de 1e poort.

Interessant is het gekroonde hoofd dat midden boven te zien is. Deze is van omstreden betekenis. De Machiculation/Mezekauw werd in 1634 toegevoegd. Zo kon men vanaf boven stenen, pek en kokend water op de vijand gooien. De houten deurpanelen bestaan nog steeds en worden momenteel gerestaureerd.

Laatste poort, tuinpoort of ezelpoort

Deze tuinpoort of ezelspoort is momenteel niet toegankelijk voor het publiek en stamt uit de 12e eeuw. Vanaf hier leidt een pad naar de vroegere kasteeltuin. Vanuit deze tuin loopt een pad richting de stad Vianden. Waarschijnlijk werd dit pad gebruikt om met behulp van ezels goederen naar het kasteel te vervoeren.

​

De houten deur dateert uit 1594 en is gemaakt van havenhout.

Binnenplaats

 


Mogelijk wordt deze ruimte al sinds de Romeinse tijd gebruikt. Tegenwoordig wordt het omringd door moderne gebouwen. In deze gebouwen bevinden zich een horeca gelegenheid, een souvenirwinkel en het bezoekerscentrum.

 

De walnotenboom in het midden is gepoot door wijlen groothertog Jean en is een typisch symbool voor Vianden.Tussen de walnotenboom en de glazen gevel van het bezoekerscentrum bevindt zich een gebied waar nog archeologische vondsten zichtbaar zijn.

 

Een hellingachtige sleuf die in de rots is uitgehakt, is een voormalige toegangsweg die mogelijk dateert uit de Romeinse tijd.In de Hoge Middeleeuwen stonden hier veel verschillende gebouwen die moeilijk te interpreteren zijn, maar ze bevatten ongetwijfeld stallen, schuren en werkplaatsen.

 

De achthoekige structuur die deels vanaf de binnenplaats te zien is, en deels vanuit het bezoekerscentrum, was mogelijk een duiventil.Duiven waren vroeger een zeer chique gerecht op banketten. Het fokken en houden van duiven werd gezien als een koninklijk voorrecht. Alleen de belangrijkste heren hadden dit privilege. Dit lieten ze zien door het bouwen van zeer indrukwekkende duiventillen. Deze waren vaak achthoekig aan de buitenkant zodat te zien was welk koninklijk voorrecht zij hadden.

In de 15e eeuw kreeg de vesting nieuwe gebouwen. Vanaf de huidige horeca gelegenheid gezien bevonden zich hier in die tijd een paardenstal, een hooischuur, een graanschuur, een bakkerij, nog een paardenstal en een brouwerij.

 

Het eerste gebouw achter de 4e poort rechts werd in de 17e eeuw toegevoegd als wachtershuis.

 

Aan de linkerkant van de binnenplaats ziet men een rechthoekig bassin en een in de rots uitgehouwen kanaal dat er naartoe leidt. Hier werd in de 16e eeuw regenwater opgevangen met behulp van een waterpijp die bronwater transporteerde uit het nabijgelegen bos (zie ook Waterput).

Vijfde poort

Deze poort bevindt zich ter hoogte van de huidige horeca gelegenheid. De poort dateert uit 1634 en werd gebouwd met rode zandsteen. In de poort bevond zich een valhek.

Kasteel ingangstrap & Fallbrück

De huidige trap, naar het hoofdgebouw (donjon) van het kasteel, is een interpretatie van de vroegere riddertrap. Naast deze trap bevindt zich een steeg naar de achterste binnenplaats.

 

Deze steeg was afgesloten door een poort met een trekbrug en een vakwerkconstructie. Deze constructie werd een „Fallbrückhaus“ genoemd. Het was een galerijachtige ruimte met 21 brandgeschilderde ramen.

Project
Gieten van het Caspar Bux kanon

In de eerste helft van 2024 zal in Kasteel Vianden een lange-termijnproject worden gerealiseerd.


Er zal een speciale oven voor het smelten van brons worden gebouwd. Een oven zoals die in de 17e eeuw gebruikelijk was. Vervolgens zal een gietmal voor het gieten van een kanonloop worden gemaakt. Zogauw dit gerealiseerd is, zal het uiteindelijke gieten plaatsvinden. Waarschijnlijk zal dit begin juni 2024 het geval zijn.

Dit project is een experiment. Alles zal exact volgens de technieken van de 17e eeuw worden uitgevoerd. Het project staat onder leiding van de heer Dr. Bastian Asmus, archeometallurg.

IMG_0185.JPG

Tijdens archeologische opgravingen op het Kasteel Brandenburg (15 km van Vianden) werden twee kanonnen gevonden afkomstig van de Viandense klok- en kanongieter Caspar Bux. Deze twee pijpen werden onlangs ontdekt en staan nu tentoongesteld in het Luxemburgse Vestingmuseum (M3E).

Het zijn "falconets", dat wil zeggen kanonnen van een klein kaliber die bedoeld waren ter verdediging van een kasteel. De vorm ziet er nogal ouderwets uit, maar de twee lopen zijn waarschijnlijk begin van de 17e eeuw gemaakt.

Caspar Bux

​

Vianden had een lange traditie van klokkengieten en sommige werken van de kunst van het bronsgieten zijn tot op de dag van vandaag bewaard gebleven. Caspar Bux was een nakomeling van een reeds lang bestaande gieterijfamilie. De naam "Bux" verwijst naar het tweede standbeen van een klokkengieter, namelijk het vervaardigen van vuurwapens (in het Duits: Büchsen).

Caspar Bux herschiep onder andere de zogenaamde Zilveren Klok van het Kasteel van Vianden, die zich nu in de Trinitariër Kerk bevindt.

Screenshot 2024-03-13 at 15-37-53 (1) Facebook.png

De Vuuroven
De kleine industriële revolutie in de 16e eeuw bracht een aantal innovaties teweeg die een revolutie deden opkomen in de metaalbewerking. Voorbeelden hiervan zijn de vuuroven voor het smelten van brons en een hoogoven voor de ijzerproductie. De eerste hoogoven in het Groothertogdom Luxemburg bevond zich overigens hier in Vianden.

In tegenstelling tot de smeltoven werd de vuuroven niet met houtskool maar met hout gestookt. Hierdoor kon men hogere temperaturen bereiken.

In de periode maart-april 2024 zal hier op het terrein van Kasteel Vianden een vuuroven nagebouwd worden.

55882004_2492791887618436_7094507978321035264_n.jpg

De gietmal

Het gieten van kanonnen leek erg op het gieten van klokken. Beide gietmallen worden op een vergelijkbare manier gemaakt. Het is de bedoeling dat vanaf april 2024 zo’n gietmal te zien zal zijn op de binnenplaats van het kasteel.

22829134_2099453283618967_8949128445759593835_o.jpg

De heer Dr. Bastian Asmus

De specialist in archeometallurgie werd in Luxemburg in 2022 voor het eerst bekend door het gieten van een bijenkorfklok.

U bent van harte welkom om hem tijdens zijn werkzaamheden op het kasteel vragen te stellen. In de beginfase zal er met name maandag, dinsdag en woensdag op de binnenplaats gewerkt worden.

Meer informatie vindt u hier:
www.archäometallurgie.de

Volg het project !

Als lid van de Stichting Vrienden van het Kasteel van Vianden heeft u een jaar lang gratis toegang tot het kasteel en evenementen. Met een jaarlijkse bijdrage van 15,- (individueel lidmaatschap) of 25,- (gezins lidmaatschap) kunt u de voortgang van de werkzaamheden volgen en ook aanwezig zijn bij het hoogtepunt, de casting.

bottom of page