Terras
(Voormalige eerste Grote Zaal
& Pfortzheim Huis)
Het huidige terras zag er eerder anders uit. Op het voorste gedeelte bevond zich vroeger de voormalige eerste grote zaal. Onder deze grote zaal bevond zich vroeger een grote hal (heden ten dage Crypte). Op het achterste gedeelte, boven de oude keuken (ter hoogte van de ruimte tussen dakkoepel) bevond zich vroeger het zogenaamde Pfortzheimer Haus.
De eerste grote zaal werd al in de 12e eeuw afgebroken en vervangen door een zomerzaal, de huidige Galerij.
De ontstane ruimte werd een binnenplaats waar zich een waterreservoir bevond voor het opvangen van regenwater.
De eerste grote zaal
Rond het jaar 1100 werd op deze plek de eerste representatieve zaal gebouwd. De zaal had grote raamopeningen. Hier hielden de Graven van Vianden het hof en er werden onder andere recepties gehouden.
Behalve één raamopening is helaas niets meer over van dit gebouw. In het glas is door middel van zandstralen de oorspronkelijke vorm van de ramen nagebootst.
Huis Pfortzheim
Op de Merian Lithografie uit de late 16e eeuw is dit gebouw nog steeds te zien. Het bevond zich boven de oude keuken. Het gebouw diende als woning tot het in 1682 instortte ten gevolge van een aardbeving.
De naam Pfortzheim vindt zijn oorsprong in de 17e eeuw, toen de hoogste ambtenaar van het kasteel tijdelijk werd vervangen door een andere hoge ambtenaar. Aangezien het voor zulke situaties voorziene Jülicher Haus in een slechte toestand verkeerde, nam hij hier zijn intrek.
De glazen piramide overkoepelt de schouw van de oude keuken. Hier bevond zich oorspronkelijk een hoge schoorsteen.
Stadsmuren
Wanneer men vanaf het terras naar de vallei kijkt zijn de overblijfselen van de oude stadsmuren van Vianden duidelijk zichtbaar. De ligging van de stadsmuur beneden in het dal, lijkt strategisch gezien niet de beste oplossing. Echter was het hoofddoel niet om de stad te beschermen tegen grote legers. Het doel van de stadsmuur was eerder om bandieten, plunderende soldaten en zelfs wilde dieren buiten de stad te houden. Het kasteel zelf bood bescherming tegen vijandelijke legers.
De meeste torens van de stadsmuur waren aan de achterkant open. Niet alleen bespaarde men op die manier bouwmateriaal, maar het werd indringers ook onmogelijk gemaakt om dekking te zoeken. Het was strategisch mogelijk vanuit het kasteel direct in de torens te schieten.
